คำตอบ...ท่าน ว.วชิรเมธี ตอบว่า การไม่เกิดเพราะออกกฎไม่ให้คนเกิด เป็นคนละเรื่องกับการนิพพาน เพราะการนิพพานนั้น ไม่ได้มีเป้าหมายเพื่อไม่ให้คนเกิด แต่การไม่เกิดหลังบรรลุภาวะนิพพานนั้น เป็นสิ่งที่เป็นไปเองตามเหตุปัจจัย คือ เมื่อกิเลสที่เป็นเหตุให้เกิดหมดลง การไม่เกิดก็เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นมาเอง เป้าหมายของนิพพาน หรือผลของการบรรลุนิพพาน คือการดับทุกข์ ไม่ใช่ดับการเวียนว่ายตายเกิด หรือพูดอีกอย่างหนึ่งว่า การหยุดเวียนว่ายตายเกิดเป็นผลพลอยได้ของการบรรลุนิพพาน เพื่อให้เห็นภาพ ขอเปรียบเทียบว่า คนที่บรรลุนิพพานแล้ว เปรียบเสมือนข้าวเปลือกที่ถูกสี จนกลายเป็นข้าวสาร นำมาหว่านอย่างไรก็ไม่งอกอีกแล้ว ข้าวที่ถูกสีจนเป็นข้าวสาร ก็เพื่อการแปรรูปเป็นอาหาร ซึ่งเป็นเป้าหมายหลัก ส่วนการหมดศักยภาพที่จะงอกนั้น เป็นผลที่เป็นไปเองตามเหตุปัจจัย สำหรับการออกกฎไม่ให้คนเกิดนั้น ไม่มีอะไรใกล้เคียงกับภาวะนิพพาน เป็นแต่การห้ามไม่ให้คนเกิดมาทนทุกข์เท่านั้น ถึงแม้เรื่องนี้จะคิดได้ แต่เชื่อเถอะว่าในความเป็นจริงไม่มีทางทำได้ ควรสนใจคิดถึงเรื่องที่เป็นไปได้ และทำได้จริงในชีวิตนี้ดีกว่า หลักการในเรื่องนี้ก็มีอยู่ง่ายๆ เพียงว่า ไม่ว่าจะชอบหรือไม่ชอบความทุกข์ก็ตาม ตอนนี้เราก็ได้เกิดมาแล้ว แต่เมื่อเกิดมาแล้ว แม้จะมีทุกข์มากมาย แต่วิธีดับทุกข์นั้นก็ยังมีอยู่ ผู้ชี้ทางนั้นก็ยังมีอยู่ แล้วทำไมเราจึงไม่รีบปฏิบัติเพื่อการดับทุกข์นั้นด้วยตนเองเล่า